|
O nawróceniu: Z komentarza do Proroctwa Ezechiela 16,63 - Jan Kalwin |
 |
 |
 |
|
Nr 2009\3-4
|
|
Sobota, 26 Grudzień 2009 23:00 |
|
„Abyś pamiętała i wstydziła się, i już nigdy nie otworzyła ust ze wstydu, gdy ci przebaczę wszystko, co uczyniłaś mówi Wszechmocny Pan” (Biblia Warszawska).
Ezechiel znowu wzywa wiernych do nawrócenia i ciągłej rozwagi. Powiedzieliśmy już, że te dwie sprawy – świadectwo łaski i nauka o nawróceniu - nie mogą być rozdzielone. Powiedzieliśmy też, że sedno ewangelii polega na tym, że Bóg chce, aby nawrócili się ci, których pojednał przez łaskawe przebaczenie. Bóg daje nam się ubłagać tylko wówczas, gdy czyni nas nowym stworzeniem w Chrystusie, odnawia nas przez swego Ducha, jak mówi prorok Izajasz – Bóg będzie odkupicielem tych, którzy odwrócili się od swej niegodziwości (59,20). Obietnica ogranicza się do tych, którzy nie folgują grzechowi i nie bawią się nim, lecz pokornie zniżają się przed Bogiem i przyznają, że ich zbawienie jest niemożliwe, o ile nie uznają wpierw swojej winy.
|
|
Jan Kalwin - egzegeta kościelny - Sebastian Smolarz |
|
|
|
|
Nr 2009\3-4
|
|
Sobota, 26 Grudzień 2009 23:00 |
|
Z perspektywy współczesnego czytelnika wydawać by się mogło, że Jan Kalwin przyczynił się do wyzwolenia Pisma Świętego z objęć Kościoła, tradycyjnych interpretacji oraz do przekazania go poszczególnym czytelnikom do własnej oceny, własnej interpretacji. Jednak jeśli nawet po części prawdziwe, myślenie takie nie odzwierciedla podejścia Reformatora do Pisma Świętego. Bo choć rzeczywiście rozluźnił on więzy Tradycji w interpretacji Biblii, nigdy nie sprowadził tej dyscypliny do indywidualnej sprawy poszczególnych ludzi. To dopiero późniejszy pietyzm protestancki uczynił z Pisma Świętego przede wszystkim źródło zachęty i pociechy dla każdego z osobna.
|
|
|
Kalwin jako pastor - Bogumił Jarmulak |
|
|
|
|
Nr 2009\3-4
|
|
Sobota, 26 Grudzień 2009 23:00 |
|
Kalwin nigdy nie uważał teologii za niezależną dyscyplinę ani nie utożsamiał rozważań teologicznych z istotą chrześcijaństwa. Jego zdaniem teologia ma służyć duszpasterstwu, czyli wspierać wiarę. Przy czym nie chodzi tylko o przekazanie pewnych prawd wiary lub o wyznaczenie granic chrześcijańskiego postępowania, lecz w znacznej mierze o uspokojenie znękanego grzechem i po-czuciem winy sumienia i ciała, by wyzwolić człowieka do owocnego życia. Widać to wyraźnie w Nauce religii chrześcijańskiej, a zwłaszcza w księdze III, gdzie autor omawia chrześcijańskie życie. Warto też pamiętać o tym, że Nauka religii chrześcijańskiej – choć zadedykowana królowi Francji – napisana była z myślą o rodakach Kalwina, którzy – podobnie jak niegdyś Luter – szczerze, acz bezskutecznie, szukali pojednania z Bogiem i pokoju ducha.
|
|
Dlaczego upadła Reformacja w Polsce - Andrzej Polaszek |
|
|
|
|
Nr 2009\3-4
|
|
Sobota, 26 Grudzień 2009 23:00 |
|
Za panowania Zygmunta Augusta polska Reformacja znajdowała się u szczytu swojej potęgi. W tym czasie, jak podaje Brückner (Dzieje Kultury Polskiej, tom II, wyd. II, str. 31), liczba zborów ewangelickich w Polsce kształtowała się następująco: w Małopolsce — 250, w Wielkopolsce — 120 polskich i 110 niemieckich, na Litwie 208. Łącznie: 686, w tym 110 niemieckich. Jan Kalwin dedykując polskiemu królowi komentarz do Listu do Hebrajczyków, tak pisał we wstępie: „Jest wiele znaków, które pozwalają mieć niemal pewną nadzieję, że w rzeczy samej jesteś jak Hiskiasz lub Jozjasz, przeznaczony przez Boga do szybkiego przywrócenia w królestwie Polski czystego nauczania tej Ewangelii, która doznaje gwałtu przez działanie szatana i ludzką wiarołomność”.
|
|
